Jakub Szapiro zakochał się w języku esperanto już jako nastolatek i to jemu poświęcił całe swoje dorosłe życie. Był tytanem pracy: uczył, tłumaczył literaturę z języka polskiego, rosyjskiego oraz jidysz, a także regularnie publikował w światowej prasie esperanckiej. To dzięki jego nieustępliwości jako sekretarza miasta, rodzinna ulica twórcy esperanto Ludwika Zamenhofa zmieniła nazwę z Zielonej na Zamenhofa. Szapiro założył w Białymstoku Towarzystwo Esperanckie i sprawił, iż przedwojenny Białystok stał się trzecim największym ośrodkiem esperantystów w Polsce, w którym wystawiano choćby esperanckie spektakle teatralne.
Wybitny dziennikarz i autor pierwszego przewodnika
Działalność Szapiro wykraczała daleko poza sztuczny język. Był on niezwykle szanowanym obywatelem i ambasadorem regionu. Pisał do prasy polskiej oraz żydowskiej, piastował funkcję przewodniczącego białostockiego związk











