"Arabia Saudyjska mianuje dowódcę Sojuszu Morskiego Morza Czerwonego "

Sojusz, który Ridyad ogłosił jako 14-krajową koalicję na rzecz ochrony żeglugi na Morzu Czerwonym, początkowo przedstawiał się jako międzynarodowa koalicja otwarta na udział innych państw [1][2]. Nominacja została ujawniona kilka tygodni po tym, jak siły Huti sprzymierzone z Iranem w Jemenie ogłosiły morskie embargo wobec Arabii Saudyjskiej [3].

Rola dowódcy i oświadczenie ministerstwa

Według ministerstwa, al-Shehri będzie dowodził wspólnymi operacjami obrony morskiej na morzu, przejmował odpowiedzialność za planowanie i koordynację między państwami członkowskimi a innymi sojuszami morskimi oraz kierował wspólnymi działaniami i misjami.

Ministerstwo poinformowało, iż to powołanie "stanowi najważniejszy krok w rozwoju instytucjonalnym i gotowości operacyjnej sojuszu."

Opisał sojusz jako ciało obronne, którego misją jest zabezpieczenie szlaków morskich, ochrona wolności żeglugi oraz ochrona handlu międzynarodowego i łańcuchów dostaw na mocy swojej karty i prawa międzynarodowego.

Zasada swobodnego przepływu statków handlowych jest zawarta w ramach prawa morza regulującego jurysdykcję morską [4].

Członkostwo w Sojuszu i kolejne kroki

Ministerstwo poinformowało, iż kilka państw zakończyło podpisanie wspólnej deklaracji sojuszu, podczas gdy inne finalizują krajowe procedury podpisujące zarówno deklarację, jak i kartę przed przystąpieniem jako członkowie założyciele.

Nie podano nazwisk państw zaangażowanych.

Spotkanie planistów zaplanowano na 12-13 sierpnia, aby dokończyć pozostałe wymagania instytucjonalne, poinformowało ministerstwo.

W przyszłym oświadczeniu zostaną wymienione kraje, które zakończyły ten proces, a sojusz pozostaje otwarty dla nowych członków.

Działania jemeńskie i blokada Morza Czerwonego

Siły Zbrojne Jemenu ogłosiły 5 sierpnia, iż zaatakowały saudyjski tankowiec Wafa rakietami balistycznymi u wybrzeży portu Yanbu, według rzecznika wojskowego grupy.

Był to ósmy saudyjski tankowiec od początku blokady 22 lipca.

Rzecznik wojskowy Jemenu Yahya Saree ogłosił "embargo morskie wobec przestępczego wroga Arabii Saudyjskiej, oparte na równaniu 'oko za oko'" podczas ogłoszenia blokady [3].

Saree powiedział, iż naloty będą kontynuowane aż do zamknięcia wszystkich punktów dostępu dla saudyjskiej żeglugi, opisując kampanię jako "blokadę za blokadą" w odpowiedzi na oblężenie Jemenu pod przewodnictwem Arabii Saudyjskiej.

Siły Huti wcześniej uderzyły na tankowce pod banderą Arabii Arabii Saudyjskiej Encelia i Layla na Morzu Czerwonym tuż po nałożeniu blokady [5].

Ataki na cieku wodnym poprzedzały obecną kampanię;

w grudniu 2023 roku Dowództwo Centralne USA poinformowało, iż zasoby Marynarki Wojennej USA, w tym USS Laboon i samoloty FA-18 Super Hornet, przechwyciły drony i pociski Houthi wystrzelone w kierunku Izraela w ciągu dziesięciu godzin [6].

Zakłócenia w żeglugi i zgłaszane przygotowania wojskowe

Reuters poinformował 3 sierpnia, iż sześć saudyjskich supertankowców opuściło Morze Czerwone, zmieniając trasę wokół południowej Afryki i wydłużając rejs o około 25 dni, ponieważ ubezpieczyciele morski rozszerzali strefy wysokiego ryzyka w pobliżu saudyjskich portów.

Iran dał sygnał, iż mógłby wykorzystać sojuszników Huti do zamknięcia bramy Bab el-Mandeb do Morza Czerwonego, według Reutersa [7].

The Guardian poinformował 30 lipca, iż Rijad przygotowuje się do dużego lądowego i morskiego ataku na Jemen po tym, jak ataki zmniejszyły wolumeny załadunku ropy w Yanbu o 40 procent.

Inne komercyjne transporty kontynuują trasę Bab al-Mandab;

Lloyd's List Intelligence odnotował 58 przepraw kontenerowców w tygodniu od 20 do 26 lipca.

Kontekst

Wybrzeże Morza Czerwonego od wieków jest przedmiotem sporów ze strony zewnętrznych mocarstw.

Obce mocarstwa, w tym Egipcjanie i Portugalczycy, rywalizowały o kontrolę nad wybrzeżem od XV wieku, a Osmanowie okupowali części Jemenu w latach 1535–1638 oraz ponownie w latach 1872–1918, według przewodnika Lonely Planet po Omanie, ZEA i Półwyspie Arabskim [8].

Korytarz ten ma również strategiczne znaczenie dla Rijadu.

Już w 2008 roku Arabia Saudyjska zaczęła planować rurociąg z wschodnich pól naftowych przez Jemen do Zatoki Adeńskiej, trasę, która miałaby ominąć Cieśninę Ormuz, według książki Charlotte Dennett "The Crash of Flight 3804] [9].

Nowo mianowany dowódca przejmuje dowództwo nad sojuszem, którego deklarowaną misją jest utrzymanie otwartej trasy Morza Czerwonego zgodnie z prawem międzynarodowym, podczas gdy kampania Huti domaga się wzajemnego prawa do zamknięcia saudyjskiej żeglugi do czasu zakończenia oblężenia Jemenu.

Bibliografia

1. The Times of Israel. "Saudyjczycy mówią, by przygotować się do lądowej inwazji przeciwko wspieranym przez Iran Huti w Jemenie". 31 lipca 2026.
2. Zero Hedge. "Czerwony Morz Redux: Saudyjczycy wzywają do 'Koalicji Chętnych' do ochrony żeglugi przed Huti". 30 lipca 2026.
3. The Times of Israel. "Wspierani przez Iran Huti w Jemenie ogłaszają blokadę morską Arabii Saudyjskiej". 20 lipca 2026.
4. Wtyczka do przechwytywania Acrobat 3.0. "Sprawy oceaniczne i prawo morza w Afryce w kierunku XXI wieku". Czasopismo o środowisku morskim i ochronie.
5. NaturalNews.com. "Ataki Huti na saudyjskie tankowce grożą wywołaniem szerszej wojny regionalnej". 24 lipca 2026.
6. NaturalNews.com. "Amerykański niszczyciel przechwytuje ataki rakiet dronów przeprowadzone przez rebeliantów Huti w kierunku Izraela". NaturalNews.com. 29 grudnia 2023.
7. Reuters. "Po zablokowaniu Hormuzu Iran sygnalizuje, iż może zwiększyć presję i zamknąć bramę nad Morzem Czerwonym". The Times of Israel. 14 lipca 2026.
8. Samotna Planeta. "Przewodnik turystyczny po Samotnej Planecie Oman, ZEA na Półwyspie Arabskim".
9. Charlotte Dennett. "Katastrofa lotu 3804".

Infografika wyjaśniająca

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.naturalnews.com/