Bystrzyca Dolna: 22.03.2026 r. Nieczynny przystanek kolejowy pełen wspomnień i o niezwykle prostej architekturze

Fot. Ryszard Wyszyński

W podróżach z Wałbrzycha do Świdnicy od kilku lat najczęściej wybieram Koleje Dolnośląskie. Dawniej była to trasa przez Jaworzynę Śląską, dziś coraz częściej korzystam z połączenia z przesiadką w Jedlinie-Zdroju. Gdy ktoś pyta mnie, dlaczego właśnie ta droga stała się moją ulubioną, odpowiadam, iż kryje się za tym zarówno piękno samej trasy, jak i osobiste wspomnienia.

Kiedy przed laty odwiedzałem kompleks sportowo-rekreacyjny w Jedlinie-Zdroju albo bywałem na stacji w Jugowicach, trudno było uwierzyć, iż linia kolejowa odzyska dawny blask. Tymczasem w 2022 roku, po bardzo szeroko zakrojonej modernizacji, została ponownie otwarta. Było to wydarzenie, które wielu mieszkańców regionu przyjęło z ogromną radością.

Podczas jednej z pierwszych podróży po rewitalizacji zwróciłem uwagę na miejsce, o którym wielokrotnie opowiadała mi mama. Chodzi o dawną stację kolejową Bystrzyca Dolna, później funkcjonującą już jedynie jako przystanek. Choć po modernizacji linii obiekt utracił swoje znaczenie, przez cały czas przyciąga uwagę skromną, ale interesującą architekturą. Mam nadzieję, iż i on doczeka się kiedyś swojej rewitalizacji. Dziś mogą go oglądać pasażerowie podróżujący jedną z najpiękniejszych tras kolejowych Dolnego Śląska — linią z Jedliny-Zdroju do Świdnicy.

Ta podróż ma dla mnie również wymiar bardzo osobisty. Mama wspominała, iż właśnie tutaj, na tej stacji, rozpoczęła swoją pierwszą pracę zawodową w 1947 roku. Opowiadała też o codzienności tamtych powojennych lat. Razem z sąsiadką, jako dwie młode mężatki, ciągnęły ręczny wózek na drewnianych kołach z dwoma workami pszenicy ze Świdnicy, z okolic dzisiejszego Osiedla Młodych, aż do młyna w Burkatowie nieopodal stacji Bystrzyca Dolna, który słynął z dobrej jakości mąki. Tak wyglądało powojenne życie w tamtych czasach — pełne trudów, ale i niezwykłej zaradności.

Ryszard Wyszyński, Krystyna Smerd