Autorzy: Mapa – Jędrzej Błaszczak, zbieranie informacji i opis – Dominika Rosiewicz
W drugiej połowie 2025 roku dyplomacja Siergieja Ławrowa charakteryzowała się wysoką intensywnością i wyraźnym ukierunkowaniem na państwa Globalnego Południa, co miało na celu przeciwdziałanie międzynarodowej izolacji Rosji. Aktywność ta, realizowana przez liczne wizyty zagraniczne oraz rozmowy telefoniczne, koncentrowała się na budowaniu wizerunku Rosji jako kluczowego gracza w „świecie wielobiegunowym”.
Lipiec 2025 roku upłynął pod znakiem ofensywy w Azji Południowo-Wschodniej i Wschodniej. Minister Ławrow wziął udział w spotkaniach ministerialnych ASEAN w Malezji, gdzie przeprowadził szereg rozmów bilateralnych, m.in. z przedstawicielami Chin, Laosu, Sri Lanki oraz Kambodży. Kluczowym elementem tej podróży była wizyta w Korei Północnej i spotkanie z Kim Dzong Unem, a także rozmowy w Chinach z przewodniczącym Xi Jinpingiem, co potwierdziło strategiczne zacieśnianie relacji z tymi partnerami. W tym samym miesiącu kontynuowano kontakty z Brazylią, Indiami oraz Turcją. Sierpień przyniósł kontynuację dialogu z państwami azjatyckimi i bliskowschodnimi, realizowanego głównie z poziomu Moskwy.
Wrzesień 2025 roku był zdominowany przez aktywność wielostronną podczas 80. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku. Choć Ławrow nie odbył oficjalnej wizyty państwowej w USA, wykorzystał forum ONZ do przeprowadzenia dziesiątek spotkań z ministrami spraw zagranicznych państw Ameryki Łacińskiej (Boliwia, Kuba, Dominikana, Nikaragua), Afryki (Egipt, Nigeria, Algieria, Sudan Południowy, Czad) oraz Azji (Indie, Tajlandia, Singapur, Wietnam). Na marginesie sesji doszło również do istotnych kontaktów z dyplomacją europejską, w tym ze słowackim ministrem Jurajem Blanárem, węgierskim Péterem Szijjártó oraz szwajcarskim Ignazio Cassisem.
W październiku i listopadzie 2025 roku rosyjska dyplomacja skupiła się na obszarze poradzieckim oraz sojusznikach z Azji. Ławrow odbył wizyty na Białorusi, uczestnicząc w spotkaniach w Mińsku, oraz prowadził rozmowy z przedstawicielami Kazachstanu, Abchazji i Osetii Południowej. Ważnym punktem były również kontakty z nowym kierownictwem MSZ Korei Północnej oraz ponowne rozmowy z ministrem Szijjártó. W grudniu 2025 roku punkt ciężkości przesunął się na kontynent afrykański. Zwieńczeniem roku była Druga Konferencja Ministerialna Forum Partnerstwa Rosja–Afryka w Kairze. W stolicy Egiptu Ławrow przeprowadził maraton spotkań z przedstawicielami ponad 15 państw afrykańskich, w tym Namibii, Konga, Gwinei Równikowej, Rwandy, Zimbabwe, Algierii, Tunezji oraz Mauretanii.
Równolegle do oficjalnych wizyt, przez całą drugą połowę 2025 roku utrzymywano kanał komunikacji z USA poprzez regularne rozmowy telefoniczne z Sekretarzem Stanu Marco Rubio (odnotowane w lipcu, wrześniu, październiku, listopadzie i grudniu) oraz bezpośrednie spotkanie w Nowym Jorku. Ta „dyplomacja tylnych drzwi” służyła koordynacji działań w kwestiach globalnego bezpieczeństwa i sytuacji na Ukrainie mimo oficjalnie napiętych relacji. Całokształt działań Ławrowa w tym okresie pokazuje, iż Rosja konsekwentnie buduje alternatywne wobec Zachodu systemy sojuszy, opierając się na formacie BRICS oraz bezpośrednich relacjach z państwami neutralnymi lub przychylnymi jej polityce.
