Niezwykły "zwykły człowiek" Edwarda Durnika. Wyjątkowa wystawa w MSN w Warszawie

Na wystawie zaprezentowane zostaną przede wszystkim obrazy z dwóch kluczowych cykli artysty – "Sportowcy" oraz "Robotnicy". Edward Dwurnik portretował zwykłych ludzi, codzienność polskich miast, społeczne napięcia i absurdy epoki, tworząc wielowymiarowy, krytyczny obraz Polski – pełen ironii, ale także czułości wobec bohaterów swoich prac.

– Są to prace Edwarda Dwurnika z wcześniejszych czasów, które są bardzo blisko tzw. zwykłego człowieka i które pokazują przemiany, które się w Polsce wydarzały. Edward Dwurnik miał bardzo czuły "słuch społeczny" – podkreślała w audycji "Polak potrafi" Polskiego Radia RDC Józefina Bartyzel z Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.

Bezkompromisowy obserwator rzeczywistości

Ekspozycja ukazuje artystę jako bezkompromisowego obserwatora przemian zachodzących w Polsce, stawiając pytania o narodową tożsamość, pamięć zbiorową i społeczne podziały. Edward Dwurnik zawsze uważał się za malarza społecznie zaangażowanego, którego interesowała wspólnota i bycie jej częścią.

– Malował, wracając do swoich korzeni. Małował osoby, które pracują w sklepach, dojeżdżają z przystanków PKS do swojej pracy, bo nie mają samochodów, są budowlańcami, są ekspedientkami. Powiedziałabym, iż malował, wręcz składając hołd tym postaciom. Mówił wprost o tym, iż ma takie przekonanie, iż zna "przeciętnego człowieka", zna jego język ubrania, jego zwyczaje, ponieważ sam pochodzi z tej grupy i nie uważa, żeby to byli tak naprawdę ludzie zwykli – mówiła gościni Cezarego Polaka.

Wystawę "Edward Dwurnik. Duma i wstyd" można oglądać w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie od 31 lipca 2026 do 28 lutego 2027 roku.

Edward Dwurnik – biografia

Edward Dwurnik urodził się 19 kwietnia 1943 w Radzyminie pod Warszawą. W latach 1963-1970 studiował malarstwo, grafikę i rzeźbę na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie obronił dyplom w pracowni malarstwa profesora Eugeniusza Eibischa. W 1965 roku, pod wpływem obejrzanej wystawy artysty-samouka Nikifora Krynickiego, przyjął zbliżony do niego styl obrazowania, który później modyfikował i rozwijał.

Edward Dwurnik tworzył rozbudowane cykle malarskie. Był artystą niezwykle płodnym. Jego dorobek liczy ponad osiem tysięcy obrazów na płótnie. Pierwsze prace z najstarszego i najbardziej rozpoznawalnego cyklu Podróże autostopem są datowane na 1966 rok. To widoki miast z lotu ptaka. Inne ważne serie to: Sportowcy, karykaturalny i brutalny zarazem portret Polaków epoki PRL-u oraz Robotnicy – portret Polski rozdartej stanem wojennym. To właśnie w tej serii w latach 80. malarstwo Dwurnika stało się ekspresyjne, dramatyczne i politycznie zaangażowane. W latach 90. powstały cykle będące kontynuacją Podróży autostopem: Niebieskie miasta oraz Diagonale, jak również zupełnie nowe cykle: Błękitne, Niech żyje wojna! i Wyliczanka.

Edward Dwurnik zmarł 28 października 2018 w swoim domu na warszawskiej Sadybie. Jest pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. (MSN)

Edward Dwurnik podczas pracy w 2000 roku, fot. Archiwum Fundacji Edwarda Dwurnika