Budowa tymczasowej zapory na granicy z obwodem kaliningradzkim
Rosyjskie służby specjalne przygotowywały operację dywersyjną na terytorium Polski, która mogła doprowadzić do licznych ofiar. Odpowiedzialnością za atak zamierzano obarczyć Ukrainę. Jak ustaliła „Rzeczpospolita”, prowokacji zapobiegły polskie służby i wojsko.
Według dziennika operację planowano przeprowadzić na przełomie października i listopada w pobliżu granicy z rosyjskim obwodem królewieckim. Scenariusz zakładał przekroczenie granicy i upozorowanie ataku na jeden z wytypowanych obiektów.
Celem było wywołanie poważnego kryzysu bezpieczeństwa i przekonanie opinii publicznej, iż za zamachem stoi Ukraina. Rosjanie liczyli, iż doprowadzi to do ograniczenia lub wstrzymania pomocy udzielanej Kijowowi przez Polskę i jej sojuszników.
Polskie służby otrzymały ostrzeżenie od zagranicznych partnerów. Informacje dotyczyły również konkretnych potencjalnych celów ataku, których lokalizacji nie ujawniono.
W odpowiedzi w powiatach graniczących z obwodem królewieckim zwiększono obecność policji. Funkcjonariuszy wyposażono w broń maszynową, skierowano tam dodatkowych agentów Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz przeprowadzono ćwiczenia wojsk specjalnych.
Minister koordynator służb specjalnych Tomasz Siemoniak potwierdził w rozmowie z „Rzeczpospolitą”, iż podjęte działania wynikały z realnego zagrożenia.
Podobne ostrzeżenia otrzymały również służby państw bałtyckich.
Według źródeł dziennika planowana operacja przypominała prowokację gliwicką z sierpnia 1939 roku. Niemcy upozorowali wówczas polski atak na niemiecką radiostację, wykorzystując go jako jeden z pretekstów do napaści na Polskę.
Tym razem, jak wynika z ustaleń gazety, rosyjskie plany udało się udaremnić, zanim doszło do tragedii.









