
POSŁUCHAJ
27 października br. Rembertów upamiętnił swojego wieloletniego mieszkańca, wybitnego aktora teatralnego i filmowego – Tadeusza Janczara. Jego imię otrzymał skwer zlokalizowany przy Al. gen. A. Chruściela Montera i ul. Konwisarskiej.
Skwer Tadeusza Janczara
Nadanie nazwy Skwer Tadeusza Janczara w październiku tego roku. nie jest przypadkowe. W 2026 r. minęła setna rocznica urodzin artysty, który swoją działalnością współtworzył historię i wpływał na lokalną społeczność dzielnicy. Na uroczystości był obecny syn aktora – także aktor Krzysztof Janczar.
Ojciec Tadeusza, zawodowy żołnierz, Stefan Musiał pracował w Rembertowie jako pirotechnik w Zakładach Amunicyjnych „Pocisk”. Rodzina mieszkała w pobliskim garnizonie wojskowym. Tadeusz Janczar spędził tu młodzieńcze i wojenne lata. Ukończył Szkołę Podstawową nr 2 na terenie dzielnicy. Podczas wojny i zaraz po, uczestniczył w zajęciach lekcyjnych, które odbywały się w domu przy ul. Konwisarskiej 37. Po wojnie występował w widowisku poetycko-muzycznym „Warszawa w ogniu” przygotowanym przez Teatr Frontowy 2. Dywizji Piechoty im. Henryka Dąbrowskiego stacjonujący w Rembertowie.
Musiał czy Janczar?
Na świat przyszedł 25.04.1926 r. jako Tadeusz Musiał. Podczas II Wojny Światowej zatrudnił się jako tokarz i modelarz w fabryce zabawek AS przy Ząbkowskiej. Działał w strukturach podziemnych – w Grupach Szturmowych Szarych Szeregów i w rembertowskiej Armii Krajowej. Maturę zdał na tajnych kompletach. Chcąc wziąć udział w Powstaniu Warszawskim, przedzierał się do Śródmieścia. Został zatrzymany przez Niemców i trafił do obozu w Wawrze. Tam zakładał pola minowe pod okiem niemieckich saperów. Uciekł z obozu w kobiecym przebraniu. Ubranie dostarczyła mu babcia, która przekupiła wartowników. By ratować życie przed NKWD i wywózką w głąb Rosji, wstąpił do Armii Wojska Polskiego. Po wojnie zdał do Szkoły Dramatycznej Janusza Strachockiego. Jego szkolny kolega, Wojciech Zagórski, powiedział mu, żeby zmienił nazwisko na bardziej aktorskie. Przy szukaniu pseudonimu pomogło mu nazwisko panieńskie matki– Janczak. Zagórski zasugerował, żeby zmienić ostatnią literę na r – i tak Musiał stał się Janczarem.
Tadeusz Janczar zadebiutował na początku roku 1952 filmem „Załoga”. Późniejsze znane role i filmy z udziałem aktora to Przygoda na Mariensztacie, Pokolenie, Eroica, Zezowate szczęście, Krajobraz po bitwie, Hubal, Kanał czy Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny. Przez 30 lat był Stachem Matysiakiem w znanym radiowym słuchowisku.
O Janczarze mówiło się, iż był aktorem bardzo kreacyjnym i jednocześnie naturalnym.
– Janczar był mistrzem! – tak o aktorze mówił Andrzej Wajda.
Reżyser podkreślał, iż był to człowiek obdarzony niezwykłą aktorską intuicją, który grał przed kamerą oszczędnie i delikatnie, co zbliżało go do aktorów amerykańskich. Janczara porównywano do Jamesa Deana i Marlona Brando.
W roku 1963 Tadeusz Janczar zaczął podupadać na zdrowiu. Wojenne traumy –spowodowały, iż aktor stał się wycofany, małomówny. Cierpiał na bezsenność i bał się wychodzić w z domu. Do zdiagnozowanej afektywnej choroby dwubiegunowej doszła potem choroba nowotworowa.
W 1980 r. zagrał ostatnią filmową rolę – dr Sergiusza Kazanowicza w serialu Dom. Dramatyzmu roli byłego więźnia obozu koncentracyjnego, który popełnia samobójstwo dodaje fakt, iż Janczar miał na swoim koncie kilka prób pożegnania się z życiem.
Tadeusz Janczar zmarł 31 października 1997 r.
– Takich ludzi prawie nie ma, jest ich może dziesięciu na jedno stulecie, a może tylko trzech – powiedziała Zofia Kucówna podczas pogrzebu artysty na Powązkach.
AK
Foto: UD Rembertów, Narodowe Archiwum Cyfrowe
gazeta Mieszkaniec
Mieszkaniec – gazeta mieszkańców Warszawy


![Tak wyglądały XIII Krakowskie Zaduszki za Żołnierzy Wyklętych–Niezłomnych [ZDJĘCIA]](https://krknews.pl/wp-content/uploads/2026/11/913709074_1451133333834745_6420625041331844554_n.jpg)








