Szokujące nagranie: Głodujący rosyjscy żołnierze strzelają do siebie w walce o racje żywności!

Nasza interaktywna mapa wiadomości: https://www.rfunews.com/map
Subskrybuj, aby odblokować pełny dostęp do mapy + ekskluzywne analizy strategiczne: https://www.rfunews.com/pricing

Na kierunku sumskim odnotowuje się dziś istotne zmiany sytuacji operacyjnej. Głodujący rosyjscy żołnierze dopuszczają się aktów przemocy wywołanych kryzysem zaopatrzeniowym w składach żywności, co świadczy o krytycznym stanie logistyki na tym zaniedbanym odcinku frontu. Wobec długotrwałego braku uwagi ze strony wyższego dowództwa, wojskowi decydują się na przekraczanie linii okopów i poddawanie się, oferując najważniejsze dane wywiadowcze w zamian za ciepły posiłek.

Po wyhamowaniu działań w rejonie Kurska i wyczerpaniu zaangażowanych tam sił, sektor ten utracił priorytet operacyjny dla rosyjskiego dowództwa. Stacjonujące tam jednostki miały utrzymać linię obrony, jednak brak rotacji, deficyt uzupełnień oraz niewystarczające wsparcie uniemożliwiły skuteczne wykonywanie zadań. Nieterminowe i śladowe dostawy żywności, amunicji oraz środków pierwszej potrzeby sprawiły, iż pozycje nominalnie oznaczane na mapach jako obsadzone w rzeczywistości utraciły zdolność do prowadzenia skutecznej walki i zapewnienia przeżycia stanom osobowym.

Najbardziej jawnym przejawem dezorganizacji strukturalnej stały się akty przemocy wewnątrz rosyjskich ugrupowań. Z przechwytów radiowych wynika, iż podczas podziału zasobów magazynu aprowizacyjnego w obwodzie kurskim doszło do starcia ogniowego między żołnierzami rosyjskiego 30. Pułku a pododdziałami 810. Brygady Piechoty Morskiej. Fakt, iż jednostki otworzyły ogień do siebie nawzajem w celu zabezpieczenia racji żywnościowych, wskazuje na głęboki paraliż logistyczny na bezpośrednim zapleczu frontu, wykraczający poza standardowe obniżenie morale.

Analogiczne symptomy odnotowano już w okresie zimowym w bardziej prymitywnej formie. W jednym z udokumentowanych przypadków czterech rosyjskich piechurów, pozbawionych wsparcia logistycznego na kierunku sumskim, opuściło swoje pozycje w poszukiwaniu żywności. W rezultacie przypadkowo wkroczyli oni na rejon obrony ukraińskiej 47. Samodzielnej Brygady Zmechanizowanej, gdzie zostali wzięci do niewoli. Incydent ten potwierdza, iż erozja dyscypliny i struktur dowodzenia determinowała zachowania podwładnych już miesiące temu, wypierając zadania taktyczne na rzecz elementarnej walki o przetrwanie w warunkach zaniedbania przez własną stronę.

Podobna motywacja kierowała w kwietniu białoruskim ochotnikiem walczącym w szeregach sił rosyjskich, który podjął próbę dezerpcji i przejścia na stronę ukraińską w rejonie sumskim. Podczas samodzielnego marszu ku liniom przeciwnika wszedł on na pole minowe, gdzie odniósł obrażenia. Został ewakuowany przez żołnierzy ukraińskich, z których jeden przeniósł rannego przez dziesięć kilometrów zaminowanego terenu z zamiarem włączenia go do przyszłej wymiany jeńców.

Konsekwencje tego paraliżu przeniosły się bezpośrednio na linię styczności bojowej, co uwidoczniło się podczas zajmowania miejscowości Andrijiwka przez siły ukraińskie przy minimalnym oporze. W większości spornych sektorów frontu choćby ograniczone manewry ukraińskie są natychmiast wykrywane i kontrowane uderzeniami rosyjskich dronów FPV bądź artylerii. Na odcinku sumskim materiały wideo wykazały jednak, iż pododdziały ukraińskie przemieszczały się przez pasy zieleni i systematycznie likwidowały rosyjskie schrony bojowe przy użyciu min przeciwpancernych bez przeciwdziałania ze strony przeciwnika. Rosyjskie drony FPV podjęły działania dopiero po faktycznym obsadzeniu tych pozycji przez Ukraińców. Świadczy to o reaktywnym charakterze obrony i opóźnieniu decyzyjnym. Spóźniona odpowiedź systemów bezzałogowych, które zwykle kompensują braki kadrowe piechoty, dowodzi utraty elastyczności operacyjnej lokalnych sił rosyjskich.

Podsumowując, opisywane zjawiska wskazują, iż stabilny obraz linii frontu na mapach może maskować zaawansowaną degradację potencjału bojowego w rzeczywistości. Na tym konkretnym kierunku strukturalne osłabienie ujawnia się dopiero w momencie podjęcia działań zaczepnych przez Siły Zbrojne Ukrainy na obszarach, których strona rosyjska nie jest w stanie efektywnie utrzymać. Tego typu ukryta degradacja stanowi istotne zagrożenie dla spójności rosyjskiej obrony, ponieważ pozorny ład ulega załamaniu pod wpływem ukraińskiego nacisku. Kontynuacja tego trendu pozwoli stronie ukraińskiej na identyfikację kolejnych luk operacyjnych, zanim rosyjskie dowództwo zdoła adekwatnie ocenić stopień destabilizacji tego sektora.

Źródło: Raporty z Ukrainy