Wieńce i kwiaty w rocznicę BItwy Warszwskiej

W 106. rocznicę Bitwy Warszawskiej w stolicy złożono kwiaty i wieńce przed pomnikami i tablicami upamiętniającymi ważne postaci zwycięstwa z 1920 roku.

Prezydent Karol Nawrocki złożył wieniec przed Pomnikiem Marszałka Józefa Piłsudskiego koło Belwederu. Monument został uroczyście odsłonięty 8 listopada 1998 roku, w 80. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Inicjatorem jego ustawienia w tym miejscu był znany publicysta i krytyk muzyczny Jerzy Waldorff.
Do wykonania odlewu wykorzystano przetopione łuski armatnie, które na ten cel przekazało Ministerstwo Obrony Narodowej.

Szef MON i wicepremier Władysław Kosiniak-Kamysz złożył wieniec przed pomnikiem Wincentego Witosa na Placu Trzech Krzyży oraz przed tablicą upamiętniającą generała Tadeusza Rozwadowskiego. Pomnik Wincentego Witosa o wysokości około 6 metrów składa się z rzeźby wykonanej w brązie oraz granitowego cokołu z inskrypcją „…a Polska winna trwać wiecznie” (cytat z jednego z przemówień Witosa). Witos w jednej ręce trzyma książkę, w drugiej – kapelusz. Z tyłu widnieje tekst: „Wielkiemu synowi polskiej wsi – Naród. To ważne przesłanie. Przypomina o wartościach premiera.

Wincenty Witos to wybitny polski polityk, przywódca ruchu ludowego i jeden z Ojców Niepodległości. Trzykrotnie pełnił funkcję premiera Polski w trudnych momentach historycznych, w tym w czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku

.Generał Tadeusz Jordan-Rozwadowski był jednym z najwybitniejszych polskich dowódców przełomu XIX i XX wieku żołnierzem, strategiem i dyplomat. Odegrał kluczową rolę w obronie Lwowa, zdobył uznanie aliantów, a w 1920 roku współtworzył zwycięską strategię Bitwy Warszawskiej. Tablicę jego pamięci osłonięto w 2014 roku w warszawskim Śródmieściu, na budynku, w którym dawniej mieścił się szpital św. Józefa to tam generał spędził ostatnie dni życia i zmarł 18 października 1928 roku.

106 lat temu, 15 sierpnia 1920 roku, w Bitwie Warszawskiej Polacy pokonali Armię Czerwoną. Dzięki śmiałemu kontrnatarciu zatrzymali marsz bolszewików na stolicę i zmusili ich do odwrotu. Wojsko Polskie stoczyło pod Warszawą jedną z największych i zarazem najważniejszych bitew w historii oręża. Było to jednocześnie decydujące starcie w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku. Zwycięstwo zapewniło naszemu państwu niepodległość na niemal 20 lat. Bitwa jest też nazywana „Cudem nad Wisłą”, ze względu na wiktorię nad przeważającymi siłami wroga.