Wyburzenie czy punkt widokowy? Spór o przyszłość kultowej konstrukcji w Rzeszowie nabiera tempa

Radiowo Telewizyjny Ośrodek Nadawczy Rzeszów Baranówka został wzniesiony w 1973 roku. Główną przesłanką stojącą za realizacją tej inwestycji była pragmatyczna potrzeba rozbudowy infrastruktury nadawczej oraz zapewnienie stabilnego sygnału telewizyjnego i radiowego dla Rzeszowa oraz okolicznych miejscowości. Konstrukcja licząca 66,9 metra wysokości n.p.t. składa się z żelbetowego trzonu o wysokości 41,7 metra oraz stalowej nadbudowy. Przez lata obiekt świetnie spełniał swoje zadanie, stanowiąc najważniejszy punkt dystrybucji sygnału w okolicy. w tej chwili wieża przez cały czas pozostaje aktywnym węzłem telekomunikacyjnym. Za jej pośrednictwem emitowane są ważne dla lokalnej społeczności programy. W zakresie cyfrowej telewizji naziemnej jest to multipleks MUX3 obejmujący między innymi stacje TVP1, TVP2, TVP3 Rzeszów, TVP Info, TVP Sport oraz TVP Historia. Z kolei w przypadku radiofonii analogowej z obiektu nadają stacje Radio Zet, Antyradio oraz VOX FM. Z wieży transmitowany jest również cyfrowy multipleks Polskiego Radia, w skład którego wchodzą Jedynka, Dwójka, Trójka, Czwórka, Polskie Radio 24, Polskie Radio Rzeszów oraz Polskie Radio Dzieciom.

Argumenty właściciela za wyburzeniem obiektu

Spółka Emitel przedstawia szereg przesłanek uzasadniających konieczność rozważenia rozbiórki wieży. Kluczowym czynnikiem jest wiek obiektu. Konstrukcja wybudowana w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku ulega naturalnemu zużyciu i osłabieniu. Użyte wówczas materiały nie odpowiadają współczesnym rygorystycznym normom budowlanym. Długoterminowe utrzymanie budowli w należytym stanie technicznym wiąże się dla przedsiębiorstwa z bardzo wysokimi nakładami finansowymi, które z biegiem lat będą jedynie rosnąć. Firma podkreśla także czysto techniczny charakter obiektu. Wieża została zaprojektowana wyłącznie w celu noszenia obciążeń od systemów antenowych oraz transmisji fal radiowych i telewizyjnych. W pierwotnych planach nigdy nie przewidywano udostępniania jej dla ruchu publicznego. Dodatkowo ciągi komunikacyjne wewnątrz trzonu stanowią jedynie wąskie schody techniczne, dostosowane wyłącznie dla przeszkolonego personelu. Próby adaptacji obiektu, na przykład poprzez dobudowanie zewnętrznej windy lub klatki schodowej, naruszyłyby statykę oraz integralność konstrukcji, generując ogromne koszty.

Czytaj również:

Zmiany w panoramie miasta i kwestie bezpieczeństwa

Przedstawiciele właściciela zwracają uwagę na fakt, iż w momencie powstawania wieża była najwyższym punktem w okolicy. Współcześnie Rzeszów intensywnie się rozwija, a w mieście powstało wiele znacznie wyższych budynków. Przykładem jest chociażby kompleks Olszynki Park z dominującą wieżą o wysokości ponad 220 metrów wraz z iglicą, a także obiekty Capital Towers czy zabudowania przy ulicy Hetmańskiej. Nowoczesna, wysoka zabudowa mieszkaniowa i komercyjna tworzy fizyczną barierę, która może zakłócać propagację sygnału ze stosunkowo niskiej wieży na Baranówce. Władze spółki wskazują również na kwestie formalne i historyczne. Obiekt nie posiada unikalnych cech artystycznych ani architektonicznych. Jest to typowa budowla inżynierii przemysłowej z tamtego okresu, stanowiąca powtórzenie znanych schematów, takich jak chociażby wieża na krakowskich Krzemionkach. Ewentualne objęcie konstrukcji ochroną konserwatorską nałożyłoby poważne restrykcje prawne. Wobec trwającego konfliktu zbrojnego za wschodnią granicą Polski, ciągłość i niezawodność emisji sygnału informacyjnego dla mieszkańców regionu stanowi priorytet bezpieczeństwa państwa. Ewentualny paraliż prac modernizacyjnych wynikający z ograniczeń konserwatorskich byłby z tego punktu widzenia niedopuszczalny.

Czytaj również:

Mieszkańcy mówią stop wyburzeniu

Odmienne stanowisko przedstawiają mieszkańcy Rzeszowa, którzy głośno protestują przeciwko planom likwidacji obiektu. Dla wielu z nich charakterystyczna wieża wpisała się na stałe w krajobraz dzielnicy i tożsamość całego miasta. Społeczność lokalna postrzega budowlę jako istotną pamiątkę z drugiej połowy XX wieku, stanowiącą integralny element rzeszowskiej historii. Wśród głosów sprzeciwu pojawia się obawa przed dalszym zagęszczaniem zabudowy mieszkaniowej w przypadku uwolnienia działki pod nowe inwestycje deweloperskie. Mieszkańcy zwracają uwagę na niedostatek atrakcji turystycznych i rekreacyjnych w tej części miasta. Proponują przekształcenie wieży w punkt widokowy z panoramą Rzeszowa. Wskazują, iż zamiast likwidować obiekt stojący na Baranówce od ponad 50 lat, należy poszukać rozwiązań pozwalających zachować go dla przyszłych pokoleń.