Pod koniec lutego przylatują do nas żurawie – zwiastuny wiosny. Dawniej na polskiej wsi wraz z przylotem pierwszych ptaków na tereny lęgowe zaczynały się wiosenne porządki.
Pod koniec lutego słychać żurawie głosy, czyli klangorzenie. Klangor żurawi słychać wiosną, kiedy życie wchodzi w fazę wzrostu i jesienią, gdy ziemia szykuje się do przykrycia śnieżną pierzyną. Pod koniec lutego i na początku marca pośród bagien żurawie gadanie ogłasza przyjście wiosny.
– Żurawie w kulturze dalekowschodniej odpowiadają za dobrobyt i płodność oraz wierność małżeńską. W Hinduizmie uznawano go za ptaka zdradzieckiego, a u Celtów był oznaką nieszczęścia. Chińczycy uznają go za przewodnika dusz zmarłych do Zachodniego Raju, a żuraw lecący w stronę słońca jest tam symbolem awansu społecznego. W wierzeniach narodów słowiańskich żuraw był wysłannikiem bogów, przewodnikiem dusz. To ich piór i nóg miały czepiać się ludzkie dusze w wędrówce do zamorskiego kraju zwanego Wyrajem, który miał się znajdować na końcu żurawiej drogi. Lecące żurawie tworzą na niebie klucz w kształcie litery V. Według greckich legend to od obserwacji ich przelotów zaczęło się tworzenie pisma. Amulet z wizerunkiem żurawia zapewnia mądrość, wiedzę i doświadczenie, które dają dalekie podróże. Medalion przedstawiający żurawia z owocem brzoskwini, oznaczającej nowe życie, noszą kobiety pragnące dziecka – opowiada etnolog, doktor Alicja Trukszyn.
