Historia dworca kolejowego w Żywcu zaczęła się od poszukiwania miejsca pod budowę. Początkowo planowano ulokować go w rejonie nazywanym Łąg. Ostatecznie stanęło na Zabłociu, około dwóch kilometrów od centrum Żywca. Jednym z powodów tej decyzji były obawy przed pożarem – w pobliżu pierwotnie rozważanej lokalizacji znajdowały się drewniane zabudowania mieszkańców Rudzy.
Pojawienie się kolei w 1878 roku
Przełom nastąpił w 1878 roku, kiedy uruchomiono linię kolejową Bielsko–Żywiec. Wraz z koleją zaczęła się zmieniać okolica dworca, stopniowo przekształcając charakter tej części miasta.
Rozwój okolicy dworca
W rejonie dzisiejszej ulicy Kolejowej rozwijały się handel, rzemiosło i przemysł. Mieszkało tam w dużej mierze wielu członków społeczności żydowskiej. Kolej pełniła więc rolę nie tylko środka transportu, ale także jednego z czynników napędzających rozwój gospodarczy Żywca.
Pierwszy budyn
