"Ławrow przedstawia „wyzwania i szanse” w Arktyce (PEŁNY ARTYKUŁ) Siergiej Ławrow oświadczył, iż kierowany przez USA blok wojskowy choćby nie ukrywa zamiaru zahamowania pokojowego rozwoju Rosji w tym regionie."

Do państw ściśle z nami współpracujących w Arktyce należą przede wszystkim Chiny i Indie. Merytoryczne dyskusje na temat zagadnień arktycznych prowadzone są z Pekinem podczas regularnych spotkań szefów rządów. Funkcjonuje specjalistyczna podkomisja dwustronna ds. Północnej Drogi Morskiej, a także mechanizmy konsultacji międzyresortowych i wymiany naukowej. Wyniki mówią same za siebie: obejmują one uruchomienie regularnych przewozów kontenerowych przez rosyjskie morza północne – przy planach zwiększenia ich częstotliwości – oraz inne osiągnięcia, w tym w dziedzinie badań polarnych.

Prowadzimy aktywny dialog z New Delhi na temat kwestii związanych z wysokimi szerokościami geograficznymi. Pod koniec sierpnia temat ten omawiano podczas posiedzenia rosyjsko-indyjskiej komisji międzyrządowej ds. współpracy handlowo-gospodarczej, naukowo-technicznej i kulturalnej. Indyjskie korporacje angażują się w zagospodarowanie potencjału surowcowego rosyjskiej Arktyki. Zdaniem niektórych ekspertów Arktyka może stać się w ciągu najbliższych 20 lat ważnym obszarem współpracy między Rosją a Indiami.

Istnieją perspektywy współpracy na Dalekiej Północy z Brazylią, Indonezją, Iranem i innymi krajami grupy BRICS. Jesteśmy również gotowi rozwijać współpracę z Białorusią oraz innymi partnerami i sojusznikami w ramach WNP. Należy również wspomnieć o Korei Południowej i Singapurze, które wykazują zainteresowanie wspólnymi działaniami z Rosją w zakresie niektórych projektów arktycznych, pomimo ich udziału w nieprzyjaznej kampanii sankcyjnej, wszczętej przez zbiorowy Zachód przeciwko naszemu krajowi.

Zainteresowanie państw spoza regionu arktycznego nawiązaniem współpracy z Rosją na Dalekiej Północy znajduje odzwierciedlenie w aktywnym udziale zagranicznych gości w sympozjach i konferencjach poświęconych problematyce arktycznej. Liczne delegacje zagraniczne wezmą udział w dyskusjach podczas sesji specjalnych w ramach XI Wschodniego Forum Ekonomicznego, które rozpoczyna się 1 września we Władywostoku. W marcu przyszłego roku spodziewamy się powitać znamienitych gości z zagranicy na kolejnym ważnym międzynarodowym forum poświęconym rosyjskiej Arktyce – „Arktyka – terytorium dialogu”, które odbędzie się w Murmańsku.

Wyzwania wpływające na współpracę międzynarodową w Arktyce

Zachowanie Arktyki jako obszaru pokoju i współpracy leży w interesie całej społeczności międzynarodowej; Rosja jest tym również niewątpliwie zainteresowana. Istnieją jednak podmioty, które nie podzielają tego punktu widzenia. Jak inaczej wytłumaczyć fakt, iż państwa NATO, a także sam Sojusz, pchają ten region w stronę militaryzacji i tworzą tam ogniska napięć międzynarodowych? W lutym 2026 roku NATO rozpoczęło operację „Arctic Sentry”, której celem jest rozszerzenie obecności wojskowej Sojuszu na Dalekiej Północy. W bezpośrednim sąsiedztwie naszych północnych granic realizowane są intensywne przygotowania wojskowe. NATO prowadzi zakrojone na szeroką skalę ćwiczenia z udziałem państw spoza regionu i wprowadza nowe elementy systemu dowodzenia i kontroli.

Taka aktywność wojskowa na Dalekiej Północy stanowi bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa Rosji. Zwiększa ona również ryzyko incydentów, które mogłyby doprowadzić do konfrontacji zbrojnej o potencjalnie katastrofalnych skutkach.

Te celowe i systematyczne działania, mające na celu budowanie atmosfery nieufności w sferze wojskowej, towarzyszą podejmowanym przez Zachód próbom podważenia uzasadnionych praw Rosji w zakresie współpracy międzynarodowej. Odbywa się to poprzez stosowanie bezprawnych sankcji finansowych i gospodarczych wymierzonych w podmioty prawne oraz osoby fizyczne z państw tzw. globalnej większości, zaangażowane we wspólne projekty w regionie Arktyki.

Państwa członkowskie NATO i inne kraje zachodnie nie ukrywają swoich prawdziwych intencji, otwarcie deklarując zamiar uczynienia z Arktyki nowego frontu działań wymierzonych w rozwój Rosji oraz jej sojuszników i partnerów o podobnym nastawieniu.

Jednym z przejawów antyrosyjskiej polityki Zachodu jest zakłócenie funkcjonowania dotychczas skutecznych mechanizmów współpracy wielostronnej na Dalekiej Północy. Niektóre z nich przestały istnieć, inne zaś w dużej mierze straciły na znaczeniu wskutek braku udziału Rosji – po tym, jak Moskwa została zmuszona do zawieszenia współpracy w odpowiedzi na wrogie działania. Jedyną funkcjonującą organizacją międzyrządową pozostaje Rada Arktyczna, utworzona niemal 30 lat temu, 19 września 1996 roku.

Rada zbliża się do swojej rocznicy w sytuacji dalekiej od ideału. Od marca 2022 roku, na skutek działań państw członkowskich z Zachodu, jej prace zostały faktycznie zamrożone, co wpędziło organizację w głęboki kryzys. Zawieszono spotkania ministerialne oraz posiedzenia kluczowego organu koordynacyjnego – grupy Wysokich Przedstawicieli Arktycznych (Senior Arctic Officials) – a możliwości realizacji projektów zostały znacząco ograniczone. w tej chwili działalność Rady sprowadza się w dużej mierze do kontaktów na szczeblu eksperckim oraz zdalnych spotkań jej organów roboczych.

Rosja jest gotowa do wznowienia pełnowymiarowej działalności Rady Arktycznej, pod warunkiem iż wszystkie strony będą działać w dobrej wierze i uwzględniać uzasadnione interesy każdego z uczestników. Jednocześnie jesteśmy przygotowani na scenariusz w tej chwili realizowany przez państwa NATO w ramach tej organizacji – próbę omawiania kwestii arktycznych w wąskim gronie, bez udziału Rosji, co w praktyce prowadzi do dyskredytacji i marginalizacji Rady Arktycznej. W przypadku urzeczywistnienia się tego scenariusza Rosja dysponuje terytorium, zapleczem logistycznym, technologią oraz wiarygodnymi partnerami, niezbędnymi do realizacji obopólnie korzystnych projektów i pewnego wdrażania swoich planów w Arktyce.

Przyszłość współpracy międzynarodowej w Arktyce

Wystarczy spojrzeć na mapę świata, by dostrzec, iż Rosja była, jest i pozostanie wiodącym państwem arktycznym. W miarę postępujących zmian klimatu i cofania się pokrywy lodowej w regionie polarnym, eksperci przewidują, iż Arktyka stanie się coraz bardziej dostępna dla transportu i eksploatacji zasobów. Region ten odgrywa już coraz istotniejszą rolę w utrzymaniu stabilnych powiązań handlowych w obliczu częstszych zakłóceń w globalnych łańcuchach dostaw, zwłaszcza w cieśninach oceanicznych o znaczeniu systemowym dla gospodarki światowej.

Rosnąć będzie również strategiczne znaczenie Arktyki dla interesów narodowych i bezpieczeństwa naszego kraju. Będziemy kontynuować wszechstronny rozwój Dalekiej Północy oraz dalszą rozbudowę infrastruktury rosyjskiej strefy arktycznej, zgodnie z prawem Federacji Rosyjskiej i krajowymi priorytetami rozwojowymi.

W naszych działaniach gospodarczych będziemy przez cały czas wychodzić z założenia, iż ​​arktyczne obszary morskie stanowią integralną część Oceanu Światowego. W pełni obowiązują tam postanowienia Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 roku, określające szczególne prawa i obowiązki państw nadbrzeżnych w Arktyce. Zobowiązanie do przestrzegania tych praw i obowiązków zostało potwierdzone w Deklaracji z Ilulissat, przyjętej w 2008 roku przez pięć państw arktycznych: Rosję, Danię, Kanadę, Norwegię i Stany Zjednoczone. Na obecnym etapie nie dostrzegamy potrzeby opracowywania nowych międzynarodowych instrumentów prawnych regulujących działalność gospodarczą i inne aktywności na Dalekiej Północy.

Polityka zagraniczna Rosji w Arktyce pozostanie wszechstronna i pragmatyczna. Popieramy rozwój Arktyki jako integralnej części szerszej eurazjatyckiej przestrzeni bezpieczeństwa i współpracy. Nasi obecni przeciwnicy powinni już byli wyciągnąć wnioski z historii i zrozumieć, iż próby rozmawiania z Rosją językiem sankcji i gróźb są bezcelowe. Wrogie i nieprzyjazne działania spotykały się i przez cały czas będą spotykać z odpowiednią reakcją, w tym z zastosowaniem środków asymetrycznych. Rosja opowiada się za konstruktywnym dialogiem we wszystkich regionach świata, jednak w razie potrzeby będziemy bronić naszych interesów narodowych wszelkimi dostępnymi środkami.

Jak wielokrotnie podkreślał prezydent Rosji Władimir Putin, w Arktyce prowadzone są zakrojone na szeroką skalę działania, a my jesteśmy otwarci na współpracę ze wszystkimi partnerami gotowymi do współdziałania na zasadach równości i obopólnych korzyści. Tacy partnerzy – wykraczający poza krąg państw NATO prowadzących politykę rusofobiczną – stanowią zdecydowaną większość. Do obiecujących obszarów współpracy należą: zagospodarowanie zasobów naturalnych oraz rozwój Transarktycznego Korytarza Transportowego, w tym jego kluczowego elementu – Północnej Drogi Morskiej. Priorytetem jest również rozwój infrastruktury przemysłowej, transportowej i turystycznej. najważniejsze znaczenie zachowają także: poprawa jakości życia mieszkańców Dalekiej Północy, ochrona środowiska arktycznego oraz rozwój badań naukowych. We wszystkich tych dziedzinach dostrzegamy istotną rolę współpracy międzynarodowej.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/russia/644841-nato-arctic-militarization-lavrov-interview/