Niespodziewane: Ukraina odcina Rosję od Azji i niszczy jej strategiczny zasięg na wschodzie

Oferta Specjalna: już od 4.99$! Poproś o 50% ZNIŻKI na pełny dostęp do mapy + ekskluzywne aktualizacje strategiczne: https://www.rfunews.com/pricing

Ukraina w znacznym stopniu osłabiła polityczne i gospodarcze wpływy Rosji w Azji Centralnej, zakłócając sieci zaopatrzenia, które czyniły Moskwę niezbędnym partnerem regionalnym. Rosyjscy analitycy ostrzegają, iż ukraińskie ataki dalekiego zasięgu uszkodziły rafinerie i infrastrukturę transportową wspierającą eksport, przez co Rosja jest mniej zdolna do gwarantowania dostaw paliw, które niegdyś były traktowane przez sąsiednie gospodarki jako pewne. Te dostawy utrzymywały gospodarki regionu w zależności od rosyjskich surowców i infrastruktury, pozwalając Kremlowi przekuwać gospodarczą niezawodność w polityczną dźwignię. Po wprowadzeniu zakazu eksportu benzyny, nafty i oleju napędowego Rosja gwałtownie traci kontrolę nad jednym ze swoich głównych źródeł nacisku regionalnego, a każde zakłócenie dostaw daje sąsiednim rządom kolejny powód, by ograniczyć swoją ekspozycję na Rosję. W najbardziej skrajnych przypadkach Kirgistan importuje ponad dziewięćdziesiąt procent swojej benzyny z Rosji, podczas gdy Tadżykistan pozyskuje praktycznie wszystkie produkty naftowe i pozostaje silnie uzależniony od rosyjskich dostaw. W czerwcu rosyjskie dostawy kolejowe paliwa lotniczego do Azji Centralnej spadły o ponad dziewięćdziesiąt dwa procent w porównaniu z poprzednim miesiącem, a dostawy benzyny zmniejszyły się o trzydzieści cztery procent. Część eksportu była kontynuowana na mocy wcześniejszych umów, ale te wyjątki nie przywróciły niezawodności rosyjskich dostaw, ponieważ te kraje zaczęły dzielić rosyjski kryzys paliwowy.

Kraje borykające się z niedoborami paliw w tej chwili kupują je od Kazachstanu i innych regionalnych producentów, którzy są samowystarczalni w produkcji paliw, tworząc kontrakty i sieci transportowe, które pozostaną w mocy choćby po odbudowie rosyjskiej produkcji. W rezultacie, szkody będą trudne do odwrócenia przez Rosję, ponieważ rządy Azji Centralnej nie mogą opierać swoich gospodarek na dostawcy, którego rafinerie pozostają podatne na ataki, a własne niedobory mają pierwszeństwo przed dostawami za granicę. Gdy inny dostawca udowodni, iż potrafi utrzymać ruch pojazdów i funkcjonowanie przedsiębiorstw, rządy mają kilka powodów, by wracać do wcześniejszego poziomu zależności od Rosji. Zmiana stała się widoczna, gdy Rosja zaczęła poszukiwać około pięćdziesięciu tysięcy ton benzyny z Kazachstanu. Tym samym stało się niezwykle jasne, iż kraj, który niegdyś zaopatrywał całą Azję Centralną i wykorzystywał to na swoją korzyść, teraz prosi o pomoc w pokryciu niedoborów we własnym kraju, osłabiając pozycję Moskwy jako głównego dostawcy energii. Rosja straci znacznie więcej niż tylko sprzedaż paliw, gdy konkurujące kraje przejmą relacje handlowe i połączenia transportowe, które kiedyś niosły rosyjskie wpływy głębiej w Azję. Bogate w ropę kraje, takie jak Kazachstan i Azerbejdżan, zyskują przewagę, gdy ich paliwo zaopatruje sąsiednie rynki, a coraz więcej regionalnego handlu przepływa przez Morze Kaspijskie, zamiast kierować się na północ przez Rosję.

Wpływ na handel jest już widoczny na trasie między kazachskim portem Aktau a azerskim portem Alat niedaleko Baku, gdzie w maju ruch kontenerowy osiągnął siedem tysięcy czterysta pięćdziesiąt jeden jednostek, czyli ponad dwukrotnie więcej niż w tym samym miesiącu rok wcześniej. Każda dostawa i każdy nowy zakup ropy przynosi Kazachstanowi i Azerbejdżanowi większe dochody, przyciąga inwestycje i zwiększa możliwości systemu handlowego, nad którym Moskwa nie ma kontroli. Te powiązania sprawiają również, iż rządy regionu są trudniejsze do wywarcia presji przez Rosję, ponieważ nie są już zależne od jednej trasy czy jednego dostawcy. Moskwa musi teraz konkurować o rynki, które wcześniej miały kilka alternatyw, jednocześnie wydając więcej zasobów na ochronę rafinerii i infrastruktury transportowej niezbędnej do utrzymania pozostałego eksportu. Ogólnie rzecz biorąc, Azja Centralna zmierza w kierunku porządku regionalnego, w którym Rosja nie może już polegać na uzależnieniu od paliw i izolacji geograficznej, by zachować swoją dominację. Kontrakty paliwowe i szlaki handlowe przez Morze Kaspijskie stopniowo przesuwają się w stronę Kazachstanu i Azerbejdżanu, dając obu krajom większą rolę w regionalnym handlu. choćby jeżeli Rosja naprawi swoje rafinerie, wróci na rynki, gdzie handel, inwestycje i sieci dostaw coraz częściej funkcjonują bez jej udziału. Ataki Ukrainy zamieniają więc Rosję z dominującego partnera gospodarczego Azji Centralnej w jednego z kilku konkurentów.

Źródło: Raporty z Ukrainy