Spektakl w reżyserii Artura Dwulita łączy teatr poetycki, dokumentalny i muzyczny. Twórcy sięgnęli po niejednoznaczną formułę artystyczną zawieszoną między dramatem, montażem autentycznych dokumentów a misterium. Świadectwa historyczne, poezja oraz ruch sceniczny tworzą wielogłosowy rytuał pamięci, w którym kluczową rolę odgrywają pamiątki – stare fotografie, walizki i osobiste przedmioty dawnych zesłańców.
Trudne powroty i powojenne losy Sybiraków
Finałowa część cyklu skupia się na skomplikowanych, powojennych losach Sybiraków, którzy musieli podejmować decyzje o powrocie do Polski pod kontrolą Sowiecką lub wybrać żywot na emigracji. To przejmująca opowieść o tożsamości przetrwałej mimo zakazów i upływu lat. Spektakl stanowi również wyraz wdzięczności dla białostockich muzealników, dbających o ocalenie od zapomnienia historii minionych pokoleń.
Białostoccy stud










