Wyjaśnimy ten atak

Był Pan z grupą osób w Berlinie, w pobliżu głazu, który Niemcy określają jako pomnik ku czci Polaków – ofiar ich przodków w czasie II wojny światowej. Widzieliśmy nagrania, na których niemiecka policja używa wobec Państwa przemocy. Jak wyglądało to z Pana perspektywy?
– Przyjechaliśmy do Berlina, aby oddać hołd Polakom pomordowanym podczas II wojny światowej, ale także wyrazić sprzeciw wobec sposobu, w jaki niemieckie państwo próbuje dziś „upamiętniać” swoje ofiary. W naszym przekonaniu ten kamień, przedstawiany jako symbol pamięci, jest raczej symbolem lekceważenia i pogardy wobec polskich doświadczeń wojennych. Dlatego chcieliśmy jasno pokazać, iż nie zgadzamy się na takie traktowanie historii. Kiedy szliśmy z krzyżem, zostaliśmy zatrzymani przez niemiecką policję. Ograniczono nam możliwość zgromadzenia się, ograniczono swobodę działania, a następnie użyto wobec nas siły. Najbardziej uderzające było jednak to, iż największe emocje wzbudzał właśnie krzyż. Dla nas nie jest to wyłącznie symbol religijny. To jeden z fundamentów polskiej tożsamości, znak obecny w naszej historii, kulturze i pamięci narodowej. Trudno opowiadać o polskich doświadczeniach bez odwołania się do symboli, które przez pokolenia kształtowały naszą wspólnotę. Chcieliśmy, aby ten krzyż znalazł się w miejscu pamięci właśnie dlatego, iż jest on częścią historii Narodu, który poniósł niewyobrażalne ofiary podczas niemieckiej okupacji.