Anna Kurek ps. Anka, sanitariuszka i pielęgniarka, która służyła w szpitalu polowym na Starym Mieście podczas Powstania Warszawskiego, zmarła 2 stycznia o godzinie 22:00. Do powstania dołączyła mając zaledwie 15 lat. Urodziła się 20 września 1929 roku w Warszawie.
Jej historia z Ryszardem, przyszłym mężem, zapisała się jako symbol nadziei w czasie powstańczych walk. Według jej wspomnień, 1 sierpnia 1944 roku, w pierwszych dniach powstania, młodsza siostra zawołała ją, aby spotkała się z Ryszardem. Anna Kurek wspominała: «W tym momencie przyszła moja młodsza siostra, mówi: »Ania, Ryszard woła cię, żebyś wyszła na chwilę« No i wyszłam, a wtedy mój mąż powiedział, iż jak przeżyjemy powstanie, to się ze mną ożeni. Tak iż mi powiedział, żebym uważała na siebie i czekała na niego».
Perspektywa wspólnej przyszłości z Ryszardem była istotnym elementem, który podtrzymywał ich na duchu podczas walk. Para przeżyła powstanie, a 27 maja 1945 roku wzięła ślub.
Działalność w powstaniu
Podczas okupacji Anna Kurek mieszkała z rodzicami i licznymi rodzeństwem na Woli przy ulicy Płockiej. W czasie powstania przeniosła się na Stare Miasto, gdzie od pierwszych dni sierpnia pracowała jako sanitariuszka i pielęgniarka. Opatrywała rannych i pomagała w ochotniczym Centralnym Szpitalu Chirurgicznym Nr 1 przy ulicy Długiej.
Polska Agencja Prasowa poinformowała: «Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość, iż 2 stycznia o godzinie 22.00 odeszła na wieczną wartę Anna Kurek ps. Anka - sanitariuszka i pielęgniarka w szpitalu polowym na Starym Mieście. Do powstania dołączyła mając zaledwie 15 lat. Od pierwszych dni sierpnia dzielnie opatrywała rannych, ratowała bohaterskich chłopców i towarzyszyła im w ich ostatnich chwilach życia».
Uwaga: Ten artykuł został stworzony przy użyciu Sztucznej Inteligencji (AI).
